Angelina

Μόνο η θάλασσα 
θα μας σκεπάσει
είπες

τον πόνο
τον έρωτα και τα φιλιά

μα είχες φύγει 
πριν το πεις.

Blood drying in my yellow hair as I go from shore to shore
I know what it is that has drawn me to your door
But whatever could it be, makes you think you’ve seen me before
Angelina

ξαναζώ τη Μικρασιατική καταστροφή
τρέχω στη θάλασσα να σωθώ
να φύγω
για πού

υποχώρηση

αυτό δεν ήταν νίκη
ήταν αφανισμός
πνιγήκαμε χώρια
και μείναμε ζωντανοί

No, I have heard nothing about the man that you seek
Angelina

ακόμα πονάω
σ'αγαπώ.

Sometimes it's not enough to know the meaning of things. Sometimes we have to know what things don't mean as well. Like what does it mean to not know what the person you love is capable of?
 

Masked And Anonymous - “I was always a singer and maybe no more than that" from Skinny Moo on Vimeo.

At My Window

Mont Blanc

Πεντε και δεκα ξημερωματα

Ειμαι το διαμερισμα με 
τα αναμμενα φωτα 
στον 
                        πεμπτο οροφο

Δεν σκεφτομαι
                             κανεναν 
                                               και τιποτα

Και ομως σημερα
διακοσιες χιλιαδες πιστοι
προσκυνησαν 
τα κοκκαλα
της Αγιας Βαρβαρας σε ενα μικρο
                                                  κουτακι

η γιαγια μου η Αγγελικη
ηταν ομορφη
ελεγαν:
σαν την Αγια Βαρβαρα
το αγαπημενο της τραγουδι

νυχτωσε χωρις φεγγαρι
το σκοταδι ειναι βαθυ
κι ομως ενα παλληκαρι
δεν μπορει να κοιμηθει

για αυτο εγινε περιστερι
η γιαγια μου

εμεις τι θα απογινουμε

Κανει λιγο σαν παρελθον

Μονο που δεν υπαρχουν αισθηματα

Θυμαμαι 
σε ενα αλλο                       σπιτι
στον τεταρτο οροφο
περνουσε ο King Kong
και με κοιτουσε στα ματια
τα ματια του εφταναν ακριβως
στον
                           τεταρτο οροφο

Με σβηστα τα φωτα
ακουγα μουσικη                                  
                                          επινα 
και εγραφα σαν μανιακος
με εκεινη τη Mont Blanc

Meisterstück

τι θελει ο ανθρωπος
να αγαπησει
και 
να αγαπηθει

Αραγε ζω ενα χαλασμενο παρελθον
ή ενα τρομακτικο μελλον

το σημερα φυσικα
δεν ειναι -
το φανταζομαστε

αν το αντικρισουμε
ολοι οι καθρεφτες θα σπασουν
ολα τα ρολογια θα εκραγουν
ολες οι μασκες θα πεσουν -

καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.

 

Dreams and schemes

But now it's just another show
You leave 'em laughing when you go
And if you care, don't let them know
Don't give yourself away

Both Sides Now

Wrap me up in bubbles and blow me up

I started, I jumped up.

If we're talking about love
Then I have to tell you
Dear readers, I'm not sure where I'm headed.
I've gotten lost before.
I've woke up stone drunk
Face down in the floor

What'll I do?
When you are far away
And I am blue
What'll I do?

What'll I do?
When I am wond'ring who
Is kissing you
What'll I do?

What'll I do with just a photograph
To tell my troubles to?

When I'm alone
With only dreams of you
That won't come true
What'll I do?

What'll I Do?

Valentine's Day

Well I hear the sound of thunder
Roaring loud and long
Sometimes you've got to wonder
God knows I've done no wrong
You've wasted all your power
You threw out the Christmas pie
Now you're withering like a flower
You'll play the fool and die

Can't Escape from You from Skinny Moo on Vimeo.

Δεκέμβρης

Καλό μήνα -
ο χρόνος μετριέται
με μήνες απουσίας

Ο Δεκέμβρης
κι εκείνος ο άλλος Δεκέμβρης
και ο άλλος

ο Φλεβάρης
ο Ιούνιος
και ο Αύγουστος

όλα ονόματα ωραία σκαλισμένα σε μάρμαρο

έχω πλήρη μνήμης
και χάνω τα κενά

Φεύγουμε σαν τα σύννεφα
όλοι
ο ουρανός μένει
και μας αποχαιρετά.-

You who wish to conquer pain,
You must learn what makes me kind;
The crumbs of love that you offer me,
They're the crumbs I've left behind.
Your pain is no credential here,
It's just the shadow, shadow of my wound.

Avalanche

Last night I danced with a stranger
But she just reminded me you were the one
You left me standing in the doorway crying
In the dark land of the sun

Standing In The Doorway

Hallucinatory Realism ou le Temps d'un retour

λένε 
πως όσα θυμόμαστε 
είναι
ένα φαντασιωμένο
παρελθόν
που ενσωματώνουμε 
στο παρόν μας

βλακείες.

θυμάμαι τα πάντα
όπως έγιναν

πότε έγιναν
με ποια σειρά
με ποιο τρόπο

τα βλέμματα
τα χείλη
τα μαλλιά
τα χέρια
το δέρμα
τη γεύση
τη μυρωδιά
τη ζέστη
το κρύο 
το άγγιγμα
τα κορμιά
εσένα
εμένα

- είσαι όμορφος
- κι εσύ

όπως όταν πέφτει η
πυρηνική βόμβα
και μετά χρόνος 
δεν υπάρχει

εκτός από
μια αιώρηση
στο χρόνο

- πάμε μέσα
- θέλω να σε φάω
- έλα στο κρεβάτι
- θέλω να σε δείρω

πραγματικός χρόνος
φανταστικός χρόνος
κοινός χρόνος

όταν πέφτει η
πυρηνική βόμβα
και από θαύμα
έχεις επιζήσει

ισοπέδωση και
ερείπια

θυμάμαι τα πάντα
όπως έγιναν

όμως δεν καταλαβαίνω
γιατί 
μέσα σε ένα εκατομμυριοστό
του δευτερολέπτου
τα έκανες
σκόνη

το σενάριο
αυτό
δεν το είχαμε γράψει
μαζί.