06:16
δε γαμιέται.

Bob Dylan - Never Let Me Go (1975)

A Reading from Dr Seuss

Τα χαρτιά μυρίζουν ακόμα άρωμα Nina Ricci της μαμάς που χύθηκε κατά λάθος στην πρώτη κρυψώνα τους, μετά μεταδόθηκε σαν πανούκλα στα υπόλοιπα χαρτιά στο πονηρό συρτάρι και αργότερα στο μπλε σακίδιο. Ένα φρικτό πατσουλί. Συνδυασμένο με τις άπειρες τσόντες που προστέθηκαν αργότερα σε αγαστή σύμπνοια με τις ερωτικές επιστολές, τα σώψυχα και τα πονήματα σε κατάσταση ημι-τρανς, σου δίνει την αίσθηση ότι μπαίνεις σε φτηνό μπουρδέλο.

Τόσα σπίτια, τόσες μετακομίσεις, η μπόχα αντέχει πάνω από είκοσι χρόνια.

Από που να το πιάσεις;

Φροϋδικά; με τις τσόντες και τα γράμματα από τους γκόμενους να μυρίζουν μανούλα; Άλλο πάλι και τούτο. Όπως τότε 10 χρονών που με έπιασε η μάνα μου να πηδάω μια κούκλα της αδερφής μου τη Ζωζιάνα που ήταν σε φυσικό μέγεθος και της είχα αλλάξει τον αδόξαστο. Αχ αυτές οι ελληνίδες μάνες. Οι πατεράδες στην καρακοσμάρα τους. Άκου όνομα. Ζωζιάνα. Απορώ πώς δε μύριζε Nina Ricci.

Ασυνείδητο: αυτή η μυρωδιά λειτουργεί σαν αυτόματος μηχανισμός υπενθύμισης χιλιάδων πραγμάτων ταυτόχρονα. Ο Γ., ο Χ., ο Η., η Π., ο Λ., ο Γρ., ακόμα και άνθρωποι άσχετοι, που δεν είχαν την ατυχία να κολλήσουν την ανίατη αρρώστια L’Air Du Temps, καταστάσεις κυρίως άσχημες και καταπιεσμένες, αλλά και κάποιες αναλαμπές χαράς, όλο το αλκοολικό ιντερλούδιο της ζωής μου και τα παράγωγά του, η Κ. που της έστριψε στα καλά καθούμενα μπροστά στα μάτια μου, η ερωτική εξομολόγηση στα 14 από τηλεφώνου στον Γ. και το βιτριολικό φτύσιμο, τα γράμματά του από τη Θεσσαλονίκη όλο λανθάνοντα ερωτισμό και ομοφοβικότητα, η Αμερική που δεν πήγα αλλά με γάμησε, η κρίση άσθματος στο Σωτηρία, το έλκος δωδεκαδακτύλου, οι γαστροσκοπήσεις, τα σπασμένα πλευρά, κρυμμένα προφυλακτικά, τα ράμματα από τις αλλεπάλληλες πτώσεις σε κατάσταση γκολ, τα αίματα, τα τσοντάδικα και οι τουαλέττες τους, τα μπουρδέλα, οι πρώτες πίπες και τα γαμήσια με τον Χ. και τους γονείς να κοιμούνται στο δίπλα δωμάτιο τον ύπνο του δικαίου. Όλα. Αυτή η μπόχα είναι μνήμη.

Είναι μυστήριο γιατί μερικοί άνθρωποι δεν πετάνε πράγματα τόσο δυσάρεστα. Άλλοι τα σκίζουν, τα καίνε, τα μασάνε. Ίσως εκείνων να μη μυρίζουν τόσο επίμονα, τόσα χρόνια. Εγώ τα κράτησα και μάλλον ξέρω γιατί. Όπως ας πούμε εκείνη τη φωτογραφία μου που μού είχε τραβήξει ο Γ. στην Ακρόπολη και μου την είχε στείλει από τη Θεσσαλονίκη. Όταν τη γύρισα από την ανάποδη, χρόνια μετά, είδα τί έγραφε:

Λατρεύω τα μαλλιά σου όπως τα παίρνει ο αέρας.

Γ.

Million Miles

Αυτό που ήθελα ήσουν-
μέχρι να γίνεις αληθινός.
Και συ και συ και εσύ.
Και αν δεν το ‘χα κόψει θα έπινα ένα μπουκάλι
ουίσκι ή βότκα ή τεκίλα ή κονιάκ μεταξά τριάρι
για μπρέκφαστ
έτσι να νιώσω κάτι αληθινά
ψεύτικο που να σου μοιάζει.
Σε ποιόν μιλάω; ούτε ξέρω.

Το είδα στον ύπνο μου ένα βράδι
don’t you remember making, baby, love?
τόσα πράγματα που δεν ήθελα
και τα έχω κάνει όλα
ένας εσύ πάντως μου ζήτησες συγνώμη
για αυτά που δεν έκανες.

Rock me, pretty baby, rock me 'til everything gets real
Rock me for a little while, rock me 'til there's nothing left to feel
And I'll rock you too
πρέπει να ανοίξω ένα χαντάκι
να με πετάξω μέσα
και να σκεπαστώ με βροχή
μήπως σε πλύνω
και σένα και σένα κι εσένα.-

Every Grain of Sand

η άμμος στον ήλιο. την αφήνεις να κυλάει στο δέρμα από τη χούφτα σου σαν μικρό χάδι και την παίρνει ο αέρας στα μαλλιά του. ξανθιά. μυρίζεις καμμένο δέρμα αλλά σ’ αρέσει που μισοκοιμάσαι, σκέφτεσαι “αυτή τη στιγμή δε σκέφτομαι τίποτα” όμως σκέφτεσαι ότι δε σκέφτεσαι τίποτα. το δέρμα σου. τα μαλλιά σου. τα μάτια σου. ξανθά. έφυγες, πάει καιρός πια. blood dryin' in my yellow hair as I go from shore to shore. αυτός ο ήλιος δεν δύει ποτέ. μόνο πλάι σου.

Oh love is gentle, love is kind
Gay as a jewel when first it's new
But love grows old and waxes cold
And fades away like some morning dew

Bob Dylan Live 1975 - The Water is Wide

Send My Memories Home

Παραμάνες ερωτευμένες με μωρά σημαδεμένα στο μέτωπο και ταξίδια στα Κύθηρα με μια αποσκευή και το σβήσιμο το σβήσιμο ένα απλό πάτημα του κουμπιού τόσοι μήνες μέρες λεπτά δευτερόλεπτα κλικ και το ανέφικτο γίνεται εφικτό έστω σαν κοροϊδία και χάνεσαι στην αιώρηση της συνειδητής μοναξιάς αλλά το καλύτερο δεν έρχεται μόνο φεύγεις και που να ψάχνεις τώρα αγκαλιές και χάδια ούτε καν μια αίσθηση ελευθερίας έτσι για τα προσχήματα- ο ρομαντισμός του Watteau, "η επιβίβαση για το νησί των Κυθήρων" και άλλα παρδαλά σχήματα του μυαλού, η γη του αέναου προορισμού και άλλες αερολογίες.

7/12/2008		4:58:47 πμ						kai 8a xypnas gia ligo
7/12/2008		4:58:55 πμ						kai meta pali 8a koimasai
7/12/2008		4:59:40 πμ						kai to stomataki pou ennoeitai oti einai ftiagmeno gia filhma
7/12/2008		5:00:05 πμ						tha to aggizw elafra
7/12/2008		5:00:15 πμ						kai tha to dagkwnw ligaki
7/12/2008		5:00:19 πμ						peirazei?
7/12/2008		5:00:21 πμ						einai ek geneths etsi,mexri k oi nosokomes me fulagan
7/12/2008		5:00:24 πμ						oxi ka8olou
7/12/2008		5:00:27 πμ						isa isa
7/12/2008		5:01:19 πμ						kai kapoia stigmh 8a koimh8w kai gw me to proswpo mou sto laimo sou sa gata
7/12/2008		5:01:51 πμ						alla panta agkalia

Chit Chat

12:13am

nai prepei na einai teleia

to 8ema einai oti fetos egw eimai sthn kosmara dn suneidhtopoiw oti paw diakopes kai sto telos 8a varaw to kefali mou

12:14am Skinny

dhladh?

12:14am

eimai malakas

lol

12:14am Skinny

ti ennoeis mwre

12:15am

ti ennow?oti dn xairomai pou paw diakopes

12:15am Skinny

na koitas na pernas kala

de xreiazetai na to analyeis kiolas

12:17am Skinny

ti sou leipei kai de xairesai

12:18am

ti mou leipei?megalh istoria asto..

12:18am Skinny

kala kala

emena mou leipeis esy alla tha frontisw na perasw kala

stis diakopes kleinw diakoptes

12:20am

koita 8a ginw polu koinikos alla etsi einai ta pragmata

8a perasei o kairos kai dn 8a sou leipw

12:21am Skinny

nai afto einai alitheia kai den einai katholou kyniko

de mou leipeis opws mou eleipes stin arxi

pio poly mia aisthisi exei meinei pia

alla thelw kai tin krataw

apo mazoxismo

12:23am

wraia apanthsh

;)

xairomai

Εγώ να δείς.

And from the first time that she really done me,
Ooh she done me, she done me good.
I guess nobody ever really done me,
Ooh she done me, she done me good.

Loneliness got a mind of its own.

είναι όταν ανοίγεις τα μάτια

με ένα στρώμα να σε κοιτάζει

απ’ το ταβάνι

και παρατηρείς κάτι

που θα ήθελες να είναι

αποτύπωμα

κορμιού

που δεν έφυγε·

δεν κράτησα τίποτα δικό σου

να αγγίζω

μόνο η εποχή του δέρματος

κολλημένη στο ταβάνι

τρέμει απ’ το κρύο·

νόμιζα ότι θα μ’ αγαπούσες

στον ύπνο σου

γι' αυτό σε κρατούσα σφιχτά.

Σφυγμος